Waarom ik zou willen stoppen met bloggen

Geschatte leestijd: 7 minuten

Het is geen geheim dat ik graag en veel op reis ga. Van een weekend bij onze Zuider- of Oosterburen tot een avontuurlijke rondreis in Azië, Afrika of het Midden-Oosten. Lekker met ons vieren op pad, om nieuwe plekken te ontdekken. Het liefst kiezen we voor de minder gebaande paden en naast de highlights zoeken we heel graag de plaatsen op die niet in de reisgids staan. Of die plaatsen waarvan vermeld wordt dat het niet zo eenvoudig is om er op een comfortabele manier te komen.

Tijdelijk iets minder van de gebaande paden af

Toen de meiden heel jong waren hebben de minder uitdagende bestemmingen een beetje de overhand gehad, op een aantal hele toffe uitzonderingen na. Zo langzamerhand krijg ik echter steeds meer zin om juist weer die plekken te gaan opzoeken waar je het echte leven ervaart en een zo lokaal mogelijke ervaring op kan doen. Dat is toch wat me altijd getrokken heeft aan het reizen en dat zijn ook de momenten waar we de beste herinneringen aan hebben. En dat zijn dan meteen ook de verhalen waar ik eigenlijk het allerliefste over schrijf. Het nauwelijks bezochte binnenland van Kroatië uit 2003, toen het land nog “spannend” was, het land van de Dong en de Miao, waar we geen Westerling tegenkwamen en we geen woord konden verstaan of lezen. En meer recent de vervallen stadjes van Shekawati in India en de afgelegen Truso vallei in Georgië.

Truso valleiDe afgelegen Truso vallei in Georgië

Minder zin om te schrijven

Toch verdwijnt mijn zin om te schrijven tegelijk met mijn aanwakkerende reislust naar onontdekte plekjes. Die plekken WIL ik eigenlijk helemaal niet delen met jullie! Die wil ik graag voor mezelf houden, buiten het zicht van andere potentiële reizigers. Ooit… ooit, lang geleden was Kho Phi Phi namelijk ook een onontdekte parel, net als zoveel andere prachtige Thaise eilanden die anno 2018 overlopen worden door toeristen. En Muang Ngoi Neua? Daar had 15 jaar geleden amper nog iemand van gehoord. De plastic soep, die bestond nog niet en schoolpennen uitdelen aan de kindjes in India, dat was nog geen ramp, omdat de eerstvolgende reiziger pas maanden later kwam. Met de groeiende invloed van social media, een steeds kleiner wordende wereld én reisblogs die als paddenstoelen uit de grond schieten veranderen plekken in rap tempo. En daar word ik eigenlijk een beetje verdrietig van. Die mooie, onontdekte plekken uit mijn herinnering zijn er namelijk al niet meer.

excursie Muang Ngoi NeuaVan Muang Ngoi Neua had nog bijna niemand gehoord

Als ik het niet doe..

En hoe mooier mijn foto’s en hoe verleidelijker mijn verhalen.. zoveel te meer mensen raken geïnspireerd om ook een bepaalde bestemming te bezoeken. En dus zou ik niets liever willen dan stoppen met bloggen. Die avontuurlijke reizen gaan maken en ze stiekem allemaal voor mezelf houden. Ze met niemand delen en er zeker niet over bloggen. Maar helaas.. als IK het niet doe, deelt een ander de foto’s en de verhalen wel. Het is een onomkeerbaar proces. En dus blijf ik bloggen. Maar niet voordat ik jullie mijn beste 4 tips heb gegeven, om te zorgen dat die mooie plekken waarover ik jullie ga vertellen zo mooi blijven als ze zijn! Zodat we over 10 jaar ook nog kunnen genieten met z’n allen en ik me niet hoef te schamen voor het veroorzaken van de selfie-stormloop op dat (ooit) afgelegen minderheden-dorpje, of de “Friends”-en-tubing-rage in die (vroeger) zo mooie rivier. 😉

onbedorven plekken op reisGelukkig zijn er ook nog plekken die we bezochten en nog altijd onbedorven zijn

#1 Gedraag je zoals je dat graag bij jou thuis zou zien!

Op reis hebben sommige mensen het idee dat alle remmen los mogen, want tja.. het is tenslotte vakantie. Bedenk wel dat de lokale bevolking haar hele leven daar woont waar jij je feestje viert, dus gedraag je zoals je zou willen dat de ander zich bij jou thuis zou gedragen. Bovendien: Interactie is wat je reis bijzonder maakt en je mening geven mag, maar houd steeds in je achterhoofd dat de waarden en normen van de ander minstens zo waardevol zijn als die van jou. Blijf hoe dan ook respectvol.

#2 Respecteer lokale gebruiken en kledingvoorschriften

Dat respectvolle geldt zeker ook voor lokale gebruiken en kledingvoorschriften. Verdiep je in de geldende normen en waarden. Draag een sjaaltje waar dat moet en laat je bikini in je hotel als je een tempel of moskee bezoekt. Vaak wordt van reizigers een boel geaccepteerd, maar kan jouw kledingstijl de ander ook in verlegenheid brengen, shockeren of beledigen. Kijk om je heen en doe zoals de locals doen.

respect voor de lokale gebruikenToon respect, zeker ook voor de religie van de ander

#3 Beperk je afval tot een absoluut minimum

Deze tip gaf ik je al een aantal keren eerder, maar ik kan ’t niet vaak genoeg herhalen. We hebben maar 1 planeet, toch?! Geef het goede voorbeeld, voor medereizigers, maar ook voor de lokale bevolking. In Georgië hebben we meerdere wenkbrauwen een stukje omhoog doen gaan, als ons zelf meegebrachte tasje tevoorschijn kwam en we de plastic tasjes terug gaven.

Er zijn tegenwoordig alternatieven als een Steripen of een Lifestraw voor het kopen van tientallen plastic flesjes tijdens je reis. Maak er gebruik van.

En gaat er iets stuk onderweg? Laat het repareren, in plaats van het weg te gooien. In India zitten mannetjes met naaimachines in piepkleine hole-in-the-wall-winkeltjes met smart te wachten om die scheur in je broek onzichtbaar te repareren voor een paar roepies. Eigenlijk kan in India ALLES gerepareerd worden. Terwijl je wacht heb je waarschijnlijk ook nog eens een geweldig leuk gesprekje met voorbijgangers of omwonenden, of geniet je van heerlijke streetfood van de buurman.

in India kan alles gerepareerd wordenIn India kan alles gerepareerd, ondertussen geniet je van streetfood

#4 Ontdek het land en niet je medereizigers

Ik verbaas me steeds weer over hoe iedereen er blijkbaar enthousiast van wordt om op een kluitje te zitten rondom wat we als de hoogtepunten van een land hebben bestempeld. Om daar te slapen in een Westers ogend hotel, om eten te eten dat lijkt op dat van thuis, films te kijken als die van thuis en te praten met andere reizigers, liefst uit eigen land. Zo wordt elke toeristische plek eenzelfde soort standaard kermisattractie en maakt het op den duur niet eens meer uit wáár je naartoe gaat.

Slaap liever in lokale guesthouses of homestays, maar als je dat te spannend vind in elk geval niet in dé hotelstrip van de plaats in kwestie. Eet niet in je accommodatie, maar lekker waar de lokale bevolking dat doet en zoek hen op als gesprekspartner. Dat is tenslotte waarvoor je een specifieke bestemming hebt gekozen, toch?! Niet om met mensen te kletsen die net zo goed je buurman kunnen zijn thuis. En ga links waar je reisgids rechts roept. Zo zie je naast de highlights ook die andere mooie plekken en wordt de toeristenstroom wat meer verdeeld.

Georgië homestaySlaap liever in een homestay dan in een enorm toeristencomplex

Als jij verantwoord reist, blijf ik bloggen

Bovenstaande 4 tips zijn vooral aanvullingen op de tips die ik je eerder gaf in mijn blog “Verantwoord reizen is niet moeilijk”. Geen zin om dat blog nog te lezen, nou ik heb overwogen jou in de kou te laten staan en geen blogs meer te schrijven? Kort samengevat komt ‘t erop neer dat je als verantwoorde reiziger meer doet dan het gebruik van plastic beperken en alles zo groen mogelijk doen. En aan de andere kant, dat je als verantwoorde reiziger eigenlijk helemaal niet zoveel anders doet dan slim zijn, je gezond verstand gebruiken op reis en keuzes maken waarbij de mensen en hun omgeving die op je pad komen op een positieve manier worden beïnvloed. Klinkt ingewikkeld? Lees dan toch even het artikel, want dat is ‘t zeker niet. Okee, dan beloof ik dat ik gewoon al die fantastische plekken met je blijf delen!

Category: Persoonlijk

Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


16 comments

  1. Ik snap t helemaal, maar t gros van de toeristen komen echt alleen op de toeristische plekken. Ik heb me verwonderd dat toen we in Limone sul Garda waren en we 2 straatjes uit t hele toeristische centrum waren er geen toerist meer te bekennen was en wij met z’n 3-tjes alleen door de straatjes liepen, terwijl er veel boten met hordes toeristen aanmeerden in t haventje in t centrum…

    1. Dat is waar, de meeste mensen lopen in de hoofdstraat en zo ontdek je zelfs in populaire steden nog stille straatjes. Toch lijkt het toerisme soms op een zich uitbreidende olievlek.. en lijken er steeds minder stille straatjes over.

  2. Jij gaat écht niet stoppen met bloggen, maar ik begrijp je gevoel wel heel goed. Wat je aankaart is wel iets waar ik ook vaak over nagedacht heb en nog steeds, ook al schrijf ik naast plekjes die haast niemand kent ook over bekende bestemmingen (ik wil sommige highlights toch echt wel graag zien), maar ook dan ga ik vaak nog op zoek naar ‘de andere kant’ van een bestemming.
    Muang Ngoi Neua bezocht ik inderdaad nog langer geleden en toen al (toen ik voor een groot platform ging schrijven) dacht ik ‘Moet ik hier nou over schrijven of niet’. Ik wilde het geheim houden!
    Sommige plekken worden inderdaad inmiddels overspoeld door toeristen, maar andere zullen toch nog redelijk authentiek blijven. Een heleboel mensen blijven toch voor de bekende plekken kiezen. Feit blijft wel dat het op sommige plekken té veel wordt, zoals in Venetië, waar de locals er gek van worden. Het is echt een supermooie stad, maar in de zomer te druk. Ik raad mensen dan ook aan in de winter te gaan (heerlijk rustig!), maar terwijl ik lezers aanmoedig dit te doen voel ik me tegelijkertijd schuldig, omdat de locals dan nóg nooit rust krijgen en het er straks in de winter óók nog druk wordt.
    Tja, en verder snap ik inderdaad al die mensen niet die in verre landen alleen maar hamburgers en dergelijke eten. Ik kies altijd iets lokaals, daar geniet ik juist zo van. Dat is ook de reden dat ik op reis zelden zelf kook, omdat ik juist alle lokale gerechten wil proberen en het meestal toch totaal niet duur is.
    Zo’n WK in het buitenland kijken snap ik trouwens dan weer wèl. Niet om met allemaal Hollanders bijelkaar te gaan zitten kijken, maar juist ook voor het contact met de locals. In 2008 keken we in Turkije met buitenlanders én Turken naar het EK, naar de wedstrijd Turkije-Tsjechië en dat was juist superleuk. Met mijn 1-jarige dochter slapend in de kinderwagen. Turkije won, wat een feest was dat, en al dat getoeter daarna tot heel laat nog, niet normaal. Ook voetbal kan dus juist voor contact met locals zorgen. 😉

    1. Haha, dat ga ik ook doen! Ik weet dat jij in Muang Ngoi al nog eerder was en kan me voorstellen dat je getwijfeld hebt om erover te schrijven. En je gevoel wat betreft Venetië snap ik heel goed.. ik heb dat hetzelfde met bepaalde tips. Zo lastig hè?!

  3. Geweldige goede biodschappen die je geeft Yvonne. De plekken in Iran, Indonesie, China en veel andere plekken zijn geweldig. Het niet gebaande pad is zo mooi. En de highlights? Ach die neem je gewoon mee. Blijf wel lekker bloggen. Ik geniet van jullie verhalen!

  4. Ben het helemaal met je eens. Zit nu zelf in Georgië en de toeristen plaatsen laat ik heel graag links liggen. Chiatura bijvoorbeeld, geen toeristen bus te bekennen, maar je zit wel midden tussen de locals en een onwijs fotogenieke locatie. Helaas veel te kort geweest. Ook ik wil niet altijd alles meer delen met een ander, om dat ene plekje ff voor mijzelf te houden. Op reis dan pas ik mij aan, iets wat veel mensen niet doen en daar irriteer ik mij best wel aan. Kan je je niet aanpassen, ga dan niet reizen. Bedankt voor je tips van Georgië!

    1. Chiatura is super hè?! Ik vond het een heerlijke plek.. we waren er helaas maar een dag (vanuit Kutaisi).. en gek genoeg WIL ook niemand hier naartoe. Het is de slechtst gelezen blog van Georgië die ik ooit maakte, haha. Veel plezier nog verder daar.. geweldig land.

  5. Mooie boodschap. De wereld wordt steeds bereisbaarder, wat aan de ene kant leuk is. Maar er is ook een grote keerzijde en ik vrees voor hoe houdbaar dat is in de komende jaren.

    1. Inderdaad, het is zeker heel fijn en makkelijk dat je overal maar kan komen en online al alle info kan vinden. Maar het maakt ’t ook TE toegankelijk. Ik ben ook bang voor hoe het verder zal gaan…

  6. Hele sterke, duidelijke boodschap! Op Facebook kom ik vaak de vraag tegen waar je het wk kunt kijken of koningsdag kunt vieren. Daarvoor ga je toch niet op reis? Nu moet ik zeggen dat wij echt afgelegen plekken tot nu ook niet bezochten en best vaak een vrij standaard route hebben… maar wij passen ons aan en zoeken zeker niet dat ene hotel op waar heel Nederland al zit

    1. Ah ja, die berichtjes ken ik.. zo sneu vind ik dat altijd.. ik begrijp het ook gewoon echt niet. Wij hebben de laatste jaren met de meiden ook geregeld de meer standaard plekken (of landen / steden) bezocht, maar toch ook vaker niet en dat bevalt ons toch steeds weer het beste.

  7. Waw Yvonne, sterke boodschap, sterk geschreven!! Ik sukkel soms ook met dezelfde vraag maar zoals je zegt, doe ik het niet zal sowieso iemand anders het doen. Hopelijk kunnen we een positieve invloed brengen.

  8. Herkenbaar!

    Ik snap reizigers niet die op zoek gaan naar kroketten in Azië. Die overal willen netflixen en het WK-willen zien. Die allemaal naar dat ene mooie hippe hotel willen.

    Trek je eigen plan en ga interactie aan met de bevolking. Verdiep je in de cultuur. Bezoek een tof festival ter ere van weet-ik-welke God. Maar ‘vreemd’ genoeg worden die blogs nauwelijks gelezen. Ik blijf ze wel schrijven: dat is de echte schoonheid van een land.