slow travel

Slow travel – Waarom wij langzaam reizen

leestijd: 4 minuten

Dat wij het liefst zo langzaam mogelijk reizen is niks nieuws. De trend “slow travel” is wel relatief nieuw. Eigenlijk betekent slow travel het tegenovergestelde van zoveel mogelijk bezienswaardigheden in een zo kort mogelijke tijd proberen te proppen. Het aantal mensen in die laatste categorie neemt langzaam af, nu het besef komt dat reizen nog wat anders kan betekenen dan selfies maken met zoveel mogelijk verschillende achtergrondjes. En de groep “slow-travelers” (staat dat woord al in de van Dale?) groeit. Blijkbaar is het hip wat we doen. Ik zou graag willen zeggen dat we vooral zo langzaam reizen om het milieu te sparen, want ook de “vliegen-is-het-nieuwe-roken-discussie” is helemaal hot, maar dan zou ik onwaarheden verkopen. Waarom we wél fan zijn van slow travel? Dat is niet in twee zinnen uit te leggen. Vandaar dit nieuwe blog. 🙂

Liever een land écht zien dan de toeristische highlights

Tijdens onze lange reis, ruim 10 jaar geleden, ontdekten we al gauw dat we een land graag écht leren kennen. Dat we willen zien waar de mensen wonen en werken, waarover ze praten en wat ze belangrijk vinden. De cultuur van een land vinden we veel interessanter dan de gebouwen en natuurgebieden die je persé gezien moet hebben. Gelukkig hadden we toen alle tijd van de wereld en hebben we die ook echt genomen. Onze geplande maand in Laos werden er zo twee en in Thailand hebben we al wel drie maanden rond gereisd, zonder dat we het gevoel hebben er alles al gezien te hebben.

slow travel Thailand LaosEen geplande maand werden er zo 2 of 3

Slow travel – Interactie met de lokale bevolking

Die eerste keer in Thailand waren we er tijdens de 80e verjaardag van de geroemde koning Bhumibol. We waren mateloos gefascineerd door de manier waarop de bevolking hem vereerde. Menig gesprek hebben we daarover gevoerd met de Thai. Al gauw ontdekten we dat de trein en de bus uitgelezen plekken zijn om de lokale bevolking te ontmoeten. Hoe lager de klasse, hoe puurder het contact. Waar je in de eersteklas toch al gauw tussen de zakenreizigers en andere toeristen zit, ontmoet je in de derde klasse de gewone man. Dat deze gewone man weinig tot geen Engels spreekt, dat maakt voor ons geen verschil. De wederzijdse interesse is er niet minder om en de uren samen hobbelen in een volgepakte coupé hebben ons creatief gemaakt in manieren om toch te communiceren.

Juist het contact met de lokale bevolking maakt reizen zo mooi. Het zijn juist onze spontane ontmoetingen met mensen, die we ons het beste herinneren en die we het meest waarderen van heel de reis. Over sommigen praten we jaren later nog steeds!

slow travel - openbaar vervoerTrein en bus zijn uitgelezen plekken voor ontmoetingen

Landschappen zien veranderen

De nachtbus of –trein is aan ons niet besteed. Wij reizen overdag. Heerlijk, om de landschappen te zien veranderen, soms in relatief korte tijd. Dat is dan ook meteen de reden dat wij liever geen binnenlandse vlucht nemen. De reis naar de volgende bestemming toe is al een ervaring op zich, waarvan we enorm kunnen genieten. Ook als dat betekent dat we een hele dag in de trein zitten, zoals afgelopen zomer op Java. Dat dit dan beter voor het milieu is en we dus heel verantwoord reizen, dat is mooi meegenomen, maar niet het doel op zich.

Ervaringen boven bezienswaardigheden

Reizen in de derde klasse van de trein, of met de boemelbus, zien wij als een ervaring. Het laat je een kant van het land zien die je anders nooit ontdekt had. Ook voor andere ervaringen maken we graag tijd op reis. Afgelopen Kerstvakantie bijvoorbeeld, toen we spontaan binnen werden uitgenodigd bij een Omaans gezin in het oude vissersdorp van Sur. Wat dat betreft is er niks veranderd, sinds we meer dan 10 jaar geleden in gingen op de uitnodiging voor een Iftar maaltijd bij een jong koppel in het conservatieve oosten van Turkije. We vinden het super om van een maaltijd te genieten met locals, onze ervaringen met hen te delen en te luisteren naar hoe zijn in het leven staan. Op die manier leren we meer van een land dan we anders ooit zouden doen. Zo hebben we tenminste een idee wat voor geschiedenis en cultuur er achter de bezienswaardigheden zit die we wel bezoeken.

slow travel - bij de mensen thuisWij komen graag bij de mensen thuis

Een moment van rust creëren kan overal

Maar er is meer dat ons tot “slow travel-ers” maakt. Naast de minder bekende plekken, bezoeken we natuurlijk ook de highlights, die iedereen graag wil bekijken. In tegenstelling tot de meute, die voor ons gevoel óver een bezienswaardigheid heen stampt, zonder deze echt te zien, lassen wij heel bewust pauzes in. Nakhal fort in Oman was een mierennest van mensen toen we er aan kwamen en ik vond het lastig een gevoel bij de plek te krijgen. In plaats van mee te gaan in dat razende tempo, ben ik gaan zitten op de kasteelmuur, om het landschap in me op te nemen. Terwijl de massa verder raasde stond de wereld even stil. We hebben de verste, eenzame, hoekjes van het fort opgezocht, om ons voor te stellen hoe hier ooit de manschappen hebben gestaan om het te verdedigen. En toen waren die mieren ineens allemaal verdwenen en bleef het echte kasteel over. “You really took your time” zei de man bij de entree, toen we een uurtje later vertrokken. “We always do” glimlachte ik terug.

Wat voor reiziger ben jij? Eigenlijk is minder zien door slow travel uiteindelijk méér vind ik. En jij?

Category: Persoonlijk

Tags:

Reageer!


13 comments

  1. Heel herkenbaar! Ik houd ook echt van langzaam reizen en me niet te veel (vooral te vaak) verplaatsen. Vooral dat je het land op deze manier écht leert kennen en het in contact komen met locals vind het mooie aan deze manier van reizen.

    1. Leuk om te lezen. Fijn dat er meer mensen zijn die houden van deze manier van reizen.

  2. Ik ben ook van het langzaam reizen. Zo nam ik vorige week de trein naar Oostenrijk. Niet alleen milieubewuster, maar zo mooi om het landschap te zien veranderen.

    1. Lijkt me een prima manier om naar de wintersport te reizen. Geen last van files ook. 🙂

  3. Ik ben er ook fan van. Ik heb liver dat ik alle mooie plekjes in een bestemming heb ontdekt en echt de cultuur heb ervaren, dan dat ik 3 landen heb gezien en slechts enkele highlights.

  4. Ik herken ook jouw en Daisy’s gevoel dat het reizen onderdeel is van de ervaring. Heerlijk toch om 12 uur in de trein te zitten tussen locals en te genieten van je omgeving

  5. Helemaal mee eens! Wij zijn ook echte slow travelers. We hadden aan het begin van onze wereldreis geschat dat we afgelopen juli wel in Australië zouden zijn. We komen nu aardig in de buurt. Ik herken ook echt het gevoel dat de reis onderdeel van de ervaring is. Ik merk dat veel toeristen de reis alleen als middel zien om ergens te komen. Daardoor wordt het een last die vermoeiend is en je zo snel mogelijk achter je moet laten. Wanneer je de mindset verandert en van de reis leert genieten is het een verrijking. Het moment om de bewoners te leren kennen, het landschap te zien veranderen, de gekste dingen mee te maken.

    1. Dat hadden wij ook tijdens onze lange reis, haha. We hadden gedacht na 4 maanden naar China te reizen vanuit Vietnam. Uiteindelijk zijn we toen terug gereisd naar Thailand, omdat we daar nog geen kwart hadden gezien van wat we wilden zien en ook nog een keer terug naar Laos. Vietnam hebben we uiteindelijk nooit meer gezien, omdat het regenseizoen aanbrak en we door wilden naar China. We moeten nog steeds eens die kant op, maar ik denk minstens 2 maanden nodig te hebben voor dat land, dus tja.. hoe gaan we dat doen met de vakanties die we hebben…

  6. Ik ben zelf ook toch meer van het slow travel, ik hou niet van te vaak verplaatsen en doe graag rustig aan, heerlijk! Het contact met locals zou ik zelf nog wel meer willen, want dat hebben wij eigenlijk best weinig op reis.

    1. Maar dat is niet erg lastig te realiseren.. gewoon “go with the flow” en kijken wie je onderweg ontmoet. 🙂

  7. Dat is een manier van reizen die mij aanspreekt. De bus en trein, de gesprekken. De uitnodigingen. En soms zie je wat minder maar heb je des te meer ervaringen.

    1. Ook jouw manier van reizen inderdaad, zoals ik dat van je verhalen en foto’s weet. 🙂