rampspoed op reis

Rampspoed op Reis

Rampspoed op Reis

Geschatte leestijd: 7 minuten

Rampspoed op reis is niet waar je bij stilstaat voordat je op reis vertrekt en ook echt niet waar je vooraf op hoopt. Toch kan er altijd iets mis gaan en meestal zijn de gevolgen achteraf gelukkig prima te overzien. Soms gebeuren er ook weleens dingen met grotere gevolgen en dat doet je dan realiseren hoe kwetsbaar je eigenlijk bent, helemaal als je reist met kinderen. Zelf hebben we dat ervaren toen we in Lombok waren toen daar een heftige aardbeving plaatsvond, maar we zijn niet de enigen die weleens nare dingen hebben meegemaakt onderweg.

Esther was in Egypte tijdens de Arabische Lente

“Met onze zoon, toen bijna 2 jaar, waren we op vakantie in Dahab (Egypte). We zouden er ongeveer 3 weken blijven om te duiken en per fiets de omgeving te verkennen. Op een gegeven moment worden we gebeld door familie met de vraag of alles goed met ons gaat en of we naar huis komen. Ze vertellen dat er in Cairo een opstand is uitgebroken en dat er door het ministerie van BuZa een negatief reisadvies is uitgevaardigd. We overlegden even, maar besluiten gewoon te blijven: De afstand Dahab – Cairo is ongeveer even groot als de afstand van Nederland naar Parijs, in Dahab zelf is niets aan de hand.

rampspoed op reis - EgypteNog onbezorgd aan het genieten van Egypte

De situatie verandert echter als we gebeld worden door de luchtvaartmaatschappij dat er nog maar 1 vliegtuig terug gaat naar NL en dat er daarna voor onbepaalde tijd niet meer wordt gevlogen op Sharm el Sheik. Even rekenen leert ons dat we dat vliegtuig hoe dan ook niet meer gaan halen, daarvoor is de reisafstand te groot. We bellen de reisverzekering met de vraag wat zij voor ons kunnen betekenen, maar molest/onlusten vallen niet onder de verzekering en we moeten het zelf verder oplossen. Uiteindelijk zijn ze wel zo aardig om voor ons te checken welke maatschappijen wel blijven vliegen, zodat we een ticket terug kunnen boeken.

Ondanks dat we zelf gewoon wilden blijven, gaan we nu toch een week eerder terug naar huis, omdat de onzekerheid over retourvluchten te groot is en we niet het risico willen nemen om echt vast te zitten.”

rampspoed op reis - Arabische lenteDit onbezorgde genieten was na dat telefoontje van de luchtvaartmaatschappij over

Achteraf kijkt Esther met gemengde gevoelens terug

“We vinden het nog steeds jammer dat onze vakantie zo eindigde en we min of meer gedwongen werden om te vertrekken. Maar de vakantietijd die we er hadden was fantastisch, een echt naar gevoel hebben we er dus niet aan over gehouden. Toen we terug waren escaleerde de situatie verder en bleken er echt geen vliegtuigen vanuit Europa meer die kant op te gaan. We waren uiteindelijk wel blij dat we op tijd waren vertrokken. We hebben voor ons gevoel juist gehandeld.

De familie was op het moment zelf wel lichtelijk in paniek. Zij zagen op TV de beelden vanuit Cairo en die waren wel heftig. Ze hadden totaal geen idee hoever dat van ons vandaan was en waren erg ongerust. Achteraf werd wel gezegd dat ‘zulke’ landen onveilig zijn en we dom bezig waren door ons kind daarheen mee te slepen. Echt begrijpen zullen ze ons wel nooit ;-). Komende zomer vertrekken we toch weer heerlijk, inmiddels met z’n viertjes, naar Sri Lanka. Dat wordt vast weer voer voor discussies met opa’s en oma’s…”

José was in Thailand toen noodweer losbarstte

“Terwijl wij zwemmen bij een lodge in de buurt van Mae Hong Son, begint het te regenen. Voordat we bij ons huisje zijn breekt het onweer los. Opeens begint het gigantisch te stormen. We besluiten snel naar binnen te gaan, maar het voelt niet veilig. De bomen waaien alle kanten op en we horen ze omvallen. We twijfelen of ons huisje wel de veiligste plek is, er staan diverse bomen om ons heen. Als we naar de lobby rennen, is er net een tak door het bladerdak van de lobby gevallen. De boekenkast eronder krijgt een volle laag water. De dame bij de lobby zegt ons terug te gaan naar ons huisje, de bomen om de lobby zijn groot en oud en ons huisje heeft tenminste een stenen dak. Plotseling is de ergste storm net zo snel voorbij als dat het begon en we zien overal op het resort takken en troep liggen. Als ook de regen weer minder is, ga ik even kijken bij onze auto of daar geen boom op is gevallen. Dit is gelukkig niet zo, we stonden op een goede plek, het hotel busje had minder geluk.”

rampspoed op reis - ThailandHet hotelbusje had minder geluk..

Achteraf blijkt het allemaal mee te vallen

“Het ging allemaal zo snel! We hebben mazzel gehad dat de schade meeviel, daar hebben we tijdens het eten op geproost. Het was geen groot nieuws dus mensen die mijn blog niet lezen wisten het niet. Gelukkig maakten we vooral heel veel mooie dingen mee tijdens de reis, waar we hele leuke reacties op kregen!”

Fleurs zoon werd erg ziek tijdens een trekking

“In Marokko maakten we twee prachtige meerdaagse trekkings met onze kinderen, toen net zes en bijna acht. De eerste hike door de Hoge Atlas gingen geweldig. Een schorpioen voor de tent was het meest spannende. De tweede hike voert langs het strand, bij Essaouira. We vertrekken vanuit een kustplaatsje in een bonte optocht met kamelen als dragers voor de tenten en andere bagage. Na twee dagen en nachten op het strand, ziet onze oudste wat witjes bij het ontbijt.

rampspoed op reis - MarokkoHier gaat het nog allemaal prima

Of het ouderinstinct is, of iets anders, geen idee. Maar we weten meteen dat we niet nog een dag en nacht met hem moeten gaan hiken in de zon. Hij is misselijk, moet overgeven en voelt zich enorm beroerd. De gidsen zijn meteen behulpzaam, al spreekt niemand echt goed Engels. Onze bagage hobbelt al een half uur, op een kameel, naar de volgende stopplaats. Inclusief onze laptops, paspoorten en andere toiletspullen. Toch omgekeerd, en met een van de begeleiders terug naar de bewoonde wereld. We lopen eerst anderhalf uur zonder een mens of huis te zien. Zoon houdt dapper vol, klaagt geen moment. Als we een grote pick-up met matrassen zien, vragen we of we achterop mee mogen rijden. Dat mag, de Marokkaanse gastvrijheid tekenend, uiteraard meteen. Onze jongste, een meisje, wordt bewonderd en zit bij een vreemde op schoot. De oudste laat alles gelaten over zich heenkomen.

Na een uur of wat hobbelen komen we bij een kruising met wat winkeltjes en een afdak. De schaarse ‘taxi’s’ die voorbij komen rijden, zitten al tot de nok vol. Uiteindelijk kletsen we ons in een Mercedes, die al – naar Nederlandse maatstaven – overvol zit. Kinderen op schoot en zo rijden we naar onze Riad. Daar worden we meteen geholpen. Oudste in bed, wij opfrissen met de spullen die we krijgen en na zonsondergang – het is Ramadan – komt een taxi aanrijden. Met al onze bagage, laptops en schone (toilet)spullen.”

rampspoed op reis - Marokko strandOndanks het einde had deze reis veel mooie momenten

Achteraf blijkt dit avontuur de reislust niet getemperd te hebben

“Uiteindelijk is onze zoon dagen ziek geweest, een bacterie. We hebben weinig gezien van Essaouira, maar het was knus en goed. Net voor de terugvlucht kon hij eindelijk weer eten binnenhouden. Opvallend genoeg raakte hij geen moment uitgedroogd. Dit Marokkaanse avontuur heeft onze en hun reislust niet getemperd. Hoewel opa’s en oma’s bezorgd waren, en zich afvroegen waarom we het avontuur steeds weer opzoeken, kijken wij naar de goede uitkomst. Geregeld horen we verhalen van hen of anderen, waarin ze beroofd zijn in de Europese steden voor citytrips. Aanrijdingen op de snelwegen naar het zuiden of natuurgeweld in Europa. Het kan je overal gebeuren. Geniet dus vooral van wat je wel hebt, en denk altijd logisch na.”

En zo is het maar net. Wij denken er precies hetzelfde over, ook al hebben we ook tijdens onze meest recente trip naar Marokko nog geregeld weer aan de aardbeving op Lombok gedacht. Rampspoed op reis is niet te voorzien, maar met een beetje gezond verstand kan je reactie op een situatie vaak zorgen voor een goede afloop. En gelukkig.. zijn de meeste reizen een heel stuk minder spannend!”

Category: KidsPersoonlijk

Tags:

Plaats als eerste je reactie op dit artikel:

Reageer!