Noord Laos

Noord Laos vol schitterende natuur en minderheden

Geschatte leestijd: 7 minuten

Noord Laos is zo’n andere wereld dan het uiterste zuiden, dat ons vooral om zijn cultuur enorm aansprak. In het noorden van Laos is het vooral de natuur die ‘t ‘m doet. De landschappen zijn adembenemend, overal met jungle begroeide hellingen die tot de horizon reiken, afgewisseld met groene rijstterrassen. Regelmatig kom je heldere, snelstromende riviertjes tegen en echte dorpjes, ver weg van de hectiek. De slechte wegen zorgen dat reizen hier de nodige tijd kost en soms is over water de enige weg, maar dit is juist de charme van deze regio. Na een week oponthoud in Udomxai, waar ik zo ziek was als ik nog nooit eerder was en (gelukkig) ook daarna nooit meer ben geweest trekken we verder richting de Thaise grens.

Busreis door Noord Laos naar Luang Namtha

Al om 7.30 uur zijn we op het busstation, maar er zijn meer mensen op het idee gekomen om vroeg te komen en de bus naar Luang Namtha zit al behoorlijk vol. We kunnen nog net een plaatsje op de achterbank bemachtigen en als er voor de overige passagiers nog wat stoelen zijn uitgeklapt en wat plastic stoeltjes in het pad zijn bijgezet hobbelen we met 20 kilometer per uur de stad uit. Harder kunnen we ook echt niet, de weg is zo slecht. Totdat daar na 3 uur ineens verandering in komt. Plotseling is daar de door China aangelegde superstrakke, brede “highway” waar zelfs strepen op staan. Ook in het midden! In een mum van tijd zijn we nu bij het busstation van Luang Namtha. Het busstation dat nog 11 kilometer buiten de plaats zelf ligt wel te verstaan. Gelukkig is tuktuk-vervoer snel geregeld en kunnen we tegen het eind van de middag de omgeving nog verkennen, met z’n rijstvelden, rieten hutjes en hier en daar een stupa.

Bus door schitterend Noord Laos van Udomxai naar Luang-NamthaBusreis door schitterend Noord Laos van Udomxai naar Luang-Namtha

Akha Dorp in de bergen van Noord Laos

De volgende dag willen we op de motorbike naar het Akha dorp Phouvarn rijden, dat zo’n 10 kilometer voorbij de beroemde, gouden stupa ligt. Een echte weg is er niet, maar het zandpad dat zich voor ons uitstrekt ruikt naar avontuur. Het pad is soms mul, we moeten zelfs een riviertje dwars door en gaan met stukken flink omhoog. We zijn daarom blij dat we elk een eigen 110cc scooter genomen hebben. Voor ons, onervaren rijders, zou het met meer gewicht een hele klus zijn om op dit soort paadjes overeind te blijven. Toch gaat Peter op den duur onderuit, deels doordat een hele schare kinderen enthousiast het pad op rent. Het is in deze omgeving doodstil en er komt hier bijna nooit iemand. Als er al verkeer is dan toch zeker niet van die bleekneuzen, wat echt doodzonde is, want wat is het hier mooi. Je kijkt kilometers uit over met dikke bossen begroeide hellingen en nog meer rijen bergen in de verte.

Bergachtig Noor Laos op de de motorbike verkennenBergachtig Noor Laos op de de motorbike verkennen

Een enkel dorpje ligt op de bergkammen aan de overkant, tot we eindelijk ook een Akha dorp aan onze kant in de verte zien liggen. Dat moet Phouvarn zijn. Een aantal van de inwoners komen we al tegen op het pad, met grote manden brandhout, die met een band aan het hoofd gedragen worden. Hele zwermen kinderen snellen het dorp uit, hun kleine broertje of zusje bungelend op de rug. Naast de dorpspoort staat ook de dorpsschommel. Elk Akha dorp heeft zo’n schommel op het hoogste punt staan, voor het jaarlijkse feest. Bij de poort en de schommel parkeren we onze motorbikes onder grote belangstelling en we lopen met een hele meute achter ons aan tussen de huizen door.

We zijn verbaasd om te zien dat veel vrouwen hier nog met blote borsten rondlopen en veel van de kinderen hebben ook nauwelijks kleding aan. De houten huizen zien er solide uit en sommigen hebben zelfs een simpel zonne-paneel. Maar waarvoor ze die stroom dan gebruiken is ons eigenlijk een raadsel. Er gebeurt hier bitter weinig. De paar volwassenen die we zien hangen wat in en om hun huizen, ze berusten in onze aanwezigheid, maar doen verder geen poging tot contact. Zonder dat je elkaars taal spreekt is dat ook lastig en mochten we hier ooit terugkomen zouden we er zeker met een gids op uit willen, om wat meer over de manier van leven van deze bevolkingsgroep te weten te komen. Als we even rondgelopen hebben beginnen we aan de terugweg, maar niet voor we door minstens 25 handjes zijn uitgezwaaid.

Akha dorp Phouvarn in Noord LaosPhouvarn is een redelijk afgelegen Akha dorp in Noord Laos

We merken nu pas hoe zo’n eind we naar boven gereden zijn en afdalen over mul zand vergt opperste concentratie. Als Peter bij het afdalen nogmaals onderuit gaat heeft hij het een beetje gehad, maar we moeten toch eerst terug naar waar we vandaan kwamen en daar waar de bewoonde wereld is, zo’n 10 kilometer verderop. Gelukkig valt het met de lichamelijke schade nogal mee en moe maar voldaan komen we tegen het vallen van de avond verder heelhuids weer in Luang Namtha.

Lenten en meer Akha

We slapen de volgende ochtend eerst maar eens uit en na een uitgebreid ontbijt gaan we naar het enige museumpje dat Luang Namtha rijk is, om de lokale klederdracht, muziekinstrumenten en in de omgeving vervaardigd keramiek te zien. Het museum zal echt een metamorfose moeten ondergaan om er een interessant geheel van te maken, nu zijn we er snel uitgekeken. Op de fiets bezoeken we de hooggelegen stupa aan de rand van het dorp, om daarna verder te fietsen naar het Lenten-dorp Ban Nam Dee, waar de vrouwen papier maken van bamboe en waar ze hun eigen klederdracht zitten te borduren. Ook zijn ze druk met katoen in de weer. We krijgen de indruk dat de Lenten actiever en ook erg vrolijke mensen zijn, dit dorpje bruist van de energie. De sfeer voelt totaal anders dan het Akha dorp waar we gisteren waren.

Lenten dorpje in Noord LaosDe sfeer in het Lenten dorpje Ban Nam Dee voelt totaal anders aan

De dag erna gaan we nogmaals naar de motorbike verhuur, om gewapend met weer elk een eigen 110cc brik het dorp te verlaten. Dit keer volgen we de verharde weg, aan de noordkant het dorp uit. We rijden een heel eind richting Muang Sing, tot we bij Ban Lak Khamay komen, wederom een Akha-dorp. We parkeren ons vervoer maar weer eens naast de dorpsschommel en gaan te voet verder. Om in het dorp te komen moeten we een riviertje oversteken over een zelfgemaakte brug en voor we goed en wel boven zijn worden we bedolven onder de kinderen met zelfgemaakte armbandjes. We kopen er één, als een soort van dorpsbelasting om ongestoord verder te kunnen gaan, maar we blijven omsingeld door kinderen die van geen ophouden weten. We vinden het geen prettig dorp, de uitwerpselen van loslopende varkens en ander vee verspreiden een wel heel erg sterke en onaangename geur, terwijl de honden van het dorp de geur van buitenlanders weer niet kunnen waarderen. Om de paar meter worden we woedend toegeblaft, alsof hun leven ervan af hangt en ook de mensen lijken onze aanwezigheid hier niet fijn te vinden. Argwanend worden we gadegeslagen.

Akha dorpje ten Noorden van Luang NamthaAkha dorpje ten Noorden van Luang Namtha

We gaan daarom gauw verder en rijden terug richting Luang Namtha, via een Lentendorp halverwege. Hier wordt weer enthousiast gewerkt aan nieuwe kleding en gewassen. Het vee zit in zelfgemaakte hokken en kooien en er hangt een hele andere sfeer. Op ons gemak verkennen we lopend de omgeving en vol verbazing zien we hoeveel deze mensen zelf maken en hoe ingenieus de ontwerpen van hokken, sloten en kleding zijn.

Na nog een beetje rondtoeren door prachtige jungle landschappen met hier en daar wat Black Thai dorpjes houden we het voor gezien en leveren we de motorbikes weer in. Wat is Laos hier mooi en wat verlangen we later nog vaak terug naar de fijne tochtjes die we hier maakten. Heerlijk, die vrijheid!

Naar welke reiservaring verlang jij weleens terug?

Category: LaosRondreizenVerre Reizen

Tags:

Reageer!


13 comments

  1. Klinkt als een groot avontuur. De natuur in Noord Laos spreekt me erg aan, maar andere landen staan hoger op mijn lijst. Zuid Oost Azië spreekt me iets minder aan dan andere werelddelen omdat we graag kamperen en zelf rondreizen, hoewel ik wel genoten heb in Thailand en Maleisië, dus wie weet ooit nog eens. Je hebt het weer mooi in beeld gebracht !

    1. Ja, keuzes maken he?! 🙂 En in Laos is zelf rondrijden en kamperen gewoon niet zo handig. Een trekking en dan kamperen kan weer wel, misschien nog een optie. Maar zolang er nog genoeg anders te wensen is dat hoger scoort… gewoon lekker kiezen wat het meest favoriet is!

  2. Wat moet het fijn zijn om zo naar ongerept gebieden te kunnen rijden en te kijken hoe de lokale bevolking leeft… al zou ik nu toch ook wel denken dat vrouwen kleren aanhebben 😉 Ik vrees dat ik ook niet al te stabiel zou rijden met zo’n motor, maar zo ben je natuurlijk wel heerlijk vrij om te rijden waar je wil! Het levert ook wel erg mooie foto’s op moet ik zeggen. Erg leuk om zien!

    1. Die vrijheid is heerlijk inderdaad, zou graag nog een keer zo rondrijden daar! Rustig rijden en dat motortje het werk laten doen, dan komt het wel goed. 🙂

  3. Ook naar Laos! Het was zo’n heerlijk land. De sfeer, de mensen, de natuur… En Thailand, maar dan meer vanwege het eten en de heerlijke warmte waar ik een heel jaar in mocht wonen… Ik kan er nog intens naar terug verlangen en heb dit jaar al zeker 20x naar tickets naar Bangkok gezocht; ook al is het buiten de vakanties vaak niet zo duur, uiteindelijk heb ik nog steeds niet geboekt omdat ik maar zo kort kan (max 5 dagen) en dan is het wel (te) veel geld. Maar de droom terug te gaan blijft!

    1. Oh, ik zou ook zo graag teruggaan naar Bangkok en Thailand. Helaas hier ook die vakanties waar ik aan vastzit, maar dromen mag altijd. 🙂 5 Dagen lijkt mij echt te kort, dan ben je in verhouding zo lang onderweg. Misschien een andere kans creëren?

  4. Oh Laos…. daar reisde ik tijdens mijn wereldreis van 6 maanden. Wat een heerlijke tijd heb ik daar gehad. Maar dat heb ik altijd met Zuid Oost Azië. Later dit jaar gaan we backpacken in Thailand met zoonlief. Heb er echt zin in.

    Waar ik veel aan terug denk? Die reis van 6 maanden dus. We deden behoorlijk wat landen aan, maar ik verlang het meest terug naar Nieuw Zeeland. En ik ga er zeker eens naar terug voordat mijn zoontje leerplichtig wordt!

    1. Wat een leuk vooruitzicht om met jullie zoon te gaan backpacken! En Thailand is volgens mij de perfecte bestemming voor backpacken met kinderen, heerlijk al die afwisseling daar, wordt vast super. Nieuw-Zeeland hebben wij destijds helaas niet aangedaan, terwijl dit wel eigenlijk de planning was… maar ja, onze plannen veranderen nogal eens. 🙂

    2. Ach, het land loopt niet weg :). Alhoewel ik zelf graag in Zuid Oost Azië reis, is NZ toch het mooiste land wat ik ooit gezien/bereisd/geproefd heb. Kan echt niet wachten om terug te gaan.

    3. Nieuw Zeeland zou ik zo graag eens een keer zien! De natuur lijkt me overweldigend. Ik ben alleen in de goede reisperiode niet zo lang achter elkaar vrij, dan wordt het lastig. Misschien kom ik nog wel eens in de gelegenheid.

  5. Wat een heerlijk idee om met een 110cc motor door deze bergdorpen te rijden! De natuur en het ‘gebrek’ aan moderne technologieën moeten opmerkelijk zijn geweest, kinderen spelen op ‘straat’ en hebben geen computer, tablet of playstation nodig. Ik kan me voorstellen dat je meer had willen leren van het leven in de bergen, een gids die hierover iets meer had kunnen vertellen is dan wel handig. Anderzijds was je misschien met de gids niet in alle afgelegen dorpjes geweest. Heerlijk avontuur, Yvonne!

    1. Ja, was absoluut 1 van de beste ervaringen die we hebben opgedaan tijdens die reis. En je hebt gelijk: met een gids kom je weer op hele andere plaatsen en is er vaak een “standaard” programma, maar miste de mogelijkheid tot echte communicatie wel een beetje hier.

%d bloggers liken dit: