Mijn mooiste reisjaar

Mijn mooiste reisjaar tag

Geschatte leestijd: 6 minuten

Van Martien en Deborah, die net als ik BlijvanReizen worden, kreeg ik eind 2015 de vraag welk jaar nou de meeste indruk heeft gemaakt. Qua reizen dan. Aangezien het afgelopen jaar nogal druk eindigde op dat gebied, is deze tag, die Daphne bedacht, even blijven liggen. Ook 2016 belooft inmiddels weer een vol reisjaar te worden, dus ik ben er nu dan toch gauw mee aan de slag gegaan. 🙂

Mijn mooiste reisjaar, was dat wel zo mooi?

Mijn mooiste reisjaar. Daar hoef ik niet lang over na te denken. Dat is een jaar waarin ik alle dagen op reis was en samen met Peter maar liefst 8 landen intensief bezocht. Eind 2007 vertrokken we samen naar Azië en daarna naar het Midden-Oosten, waar we tot mei 2009 enorm genoten van elke dag een nieuw avontuur. Er waren ontelbaar veel mooie en bijzondere momenten, waarop we het super naar onze zin hadden, maar in de loop van 2008 kregen we ook twijfels of dit wel was wat we nog wilden.

vervoer-in-AziëDe slechte staat van vervoermiddelen en infrastructuur in Azië

Telkens weer je spullen oppakken, steeds maar wachten op bussen en treinen die veel te laat komen door de slechte staat van wegen en vervoersmiddelen, altijd afdingen op alles, maar vooral: elke keer weer een andere reden waarom we niet tot slapen komen. Vechtende honden en katten tot diep in de nacht, kraaiende hanen vanaf een uur of 3 tot zonsopkomst, dronken Engelsen in de kamer naast die van ons, snurkende Chinezen aan de andere kant van de muur in ons houten guesthouse (serieus!), Indiase families die tot diep in de nacht op elkaars kamerdeur staan kloppen en de tv de hele nacht aan houden. Zelfs als je denkt dat je de beste kamer van de hele wereld gevonden hebt, blijkt die pal boven de keuken te zitten, waar tot 3 uur ’s nachts afgewassen en met pannen gegooid wordt. Zodoende vlogen we halverwege 2008 naar Turkije, waar we een maand wilden rondreizen en wennen aan de meer Westerse mentaliteit. We bleven er uiteindelijk 7 weken, om daarna met heimwee naar Azië 2 tickets naar Nepal te boeken, waar we er weer vol enthousiasme tegenaan gingen.

Terug in Azië: NepalTerug in Azië, het mooie Nepal

2008, hoogtepunten

Waar zal ik beginnen. Op de paar zware irritaties na, die achteraf gezien misschien nog best meevielen ook, was het een aaneenschakeling van hoogtepunten. Kort geleden schreef ik over mijn 10 meest bijzondere reismomenten. 6 Van die momenten vonden plaats in 2008! Maar de echte hoogtepunten waren natuurlijk de vrijheid die we elke dag hadden om te gaan en staan waar we maar wilden, de zon die bijna 365 dagen scheen (!) en de onvoorspelbare gebeurtenissen onderweg die je altijd zullen bijblijven.

Vooral in Laos en Thailand hebben we veel van die vrijheid kunnen genieten. Nergens toer je als onervaren motorrijder zo makkelijk zelf op zo’n ding rond. Met een vaag plan, of een dorpje waarvan je niet eens zeker bent of het bereikbaar is in je hoofd gewoon een kant op rijden, een afslag nemen, omkeren en compleet verdwalen. Het kan gewoon in Laos en Thailand! Er is altijd iemand die je weer de juiste kant op stuurt, een liter extra benzine in een petfles heeft staan of je gewoon een lift geeft als je echt gestrand bent.

vrijheid in ThailandVrijheid in Thailand

De onvoorspelbare gebeurtenissen kwamen vooral voort uit de opdrachten die onze reismascotte Treelo kreeg om geld in te zamelen voor het goede doel. Dankzij Treelo (en Jenny van ikreis.net) kwamen we in de Bangkwan Prison in Bangkok, ook kwamen we met Treelo bij de Porche Showroom in Kunming, in het oog-ziekenhuis in Pokhara en bij het Travel to Teach huis in Namsom. Treelo ging verder met ons met een aanhanger vol matrassen, speelgoed en fruit naar een afgelegen sanatorium voor kinderen uit de lagere sociale milieus in Kyrgyzstan, hielp ons mee in een weeshuis in Cambodja en door hem maakten we vrienden voor het leven in Pushkar, India waar we begin 2009 getrouwd zijn.

weeshuis in CambodjaMeehelpen in een weeshuis in Cambodja

2008, Dieptepunten

Het slaapgebrek wat we door de tijd heen hebben opgebouwd en dan met name dat wat door toedoen van anderen is veroorzaakt staat hier met stip op nummer 1. Hierdoor hadden we het in het gebied van de Dong, in China, in het zoveelste houten guesthouse zó gehad dat we eigenlijk wel meteen naar huis wilden. Deze hele regio, met fantastische, ouderwetse dorpjes met drum-torens en regen/windbruggen, waar door mannen wordt gekaart, gerookt en op het land gewerkt in dezelfde kledingstijl als waarin hun overgrootopa’s dit al deden is één van de meest authentieke plekken die we in China gezien hebben. We voelden ons hier thuis en hadden er dat echte reisgevoel, waarbij je als enige toerist nog het gevoel kunt hebben om de wereld te ontdekken, maar door die houten guesthouses, waar iedereen steeds zo enthousiast over was, deden wij geen oog dicht. Hadden we nou maar eerder kinderen gekregen, dan was het ons waarschijnlijk alleszins meegevallen. Aan de andere kant waren we hier dan waarschijnlijk niet eens ooit terecht gekomen. 🙂

de Dong in ChinaDe prachtige dorpen van de Dong in China

Een ander dieptepunt was het elke dag, 3 keer per dag, een menukaart moeten raadplegen, bestellen, wachten en eten, allemaal keurig rechtop zittend aan een tafeltje in een restaurant met andere gasten. Ook als je even geen zin hebt om iemand te zien of te spreken. Vooral in Nepal duurde het wachten op eten vaak echt lang. Als je dan moe bent en al de hele dag in touw bent geweest heb je echt al je wilskracht nodig om nog vriendelijk te blijven als door de zoveelste stroomuitval het eten wat langer op zich laat wachten. En waarom? Omdat er geen banana-lassi gemaakt kan worden en het personeel niet bedenkt dat de rest van de bestelling ook gebracht kan worden zonder die lassi. Zonde, want het land is echt schitterend, met een super-lieve bevolking en zoveel om je over te verbazen.

NepalHet mooie Nepal met z’n vriendelijke bevolking

Volgt er ooit nog zo’n jaar als 2008?

Nee. Een heel jaar met de backpack op reis, of langer zelfs, trekt ons niet meer. Grote kans dat we ooit nog eens een paar maanden, of misschien wel een half jaar, op die manier zullen gaan rondreizen. Het lijkt me fantastisch om dat samen met onze 2 kinderen te doen. We zullen bij zo’n reis wel andere keuzes maken. In betere, duurdere guesthouses overnachten bijvoorbeeld, met iets meer kans op slaap. Of in een appartement, waar je lekker kunt koken in je eigen keuken, zonder elke dag 3 keer op je eten te hoeven wachten, netjes aan een tafeltje. Ook kan ik me voorstellen dat we als bejaard stel een camper zouden kopen om de wereld rond te rijden. Lekker je eigen huisje bij je en gaan. Tot die tijd maken we gewoon regelmatig kortere reizen met ons gezin, ook in 2016 gaan we weer verder met samen de wereld ontdekken.

En jullie? Wat was jullie mooiste reisjaar? Bij deze nodig ik jullie uit om deze tag over te nemen:
Karlien van www.livinglienlife.nl
Aniek van www.agirlaroundtheglobe.com
Lotte van www.phenomenalglobe.com
Saskia en Kimber van reisgenie.nl
Antonette van www.we12travel.com

Category: Persoonlijk

Tags:


4 comments

  1. Dat dieptepunt van X keer per dag in een restaurant zitten wachten, dat hadden wij bij zes weken Bali. Gewoon zelf je thee maken en een broodje smeren klonk zo aantrekkelijk!

  2. Goh, ik was alweer helemaal vergeten dat ik jullie naar de bajes heb gestuurd 🙂

    Ik sprak zojuist mijn beste vriend die nu in Thailand zit. Hij overweegt om deze week ook weer een gevangene op te zoeken. Adriaan is inmiddels vrij, maar er zitten nog steeds Nederlanders in Bangkwan Prison.

    1. Haha, ja één van onze eerste en ook bijzonderste Treelo-opdrachten Jenny. Bij Adriaan zijn we ook toen hij net in NL was op bezoek geweest, dus wist dat hij vrij is. Goed dat er nog altijd mensen zijn die gevangenen willen bezoeken, voor hen een lichtpuntje in een duistere tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *