Inside-out - bruiloft op Flores

Inside – out: Bruiloft op Flores

Inside – out, een nieuwe rubriek op mijn blog, die jou nóg meer reisinspiratie gaat brengen. Echte insider info, naar buiten gebracht door andere reizigers. Het liefst reis ik zo lokaal mogelijk en op een laag tempo, om naast de highlights ook zeker het echte leven te leren kennen in een land. Juist de belevenissen die een land uniek maken en die je alleen ontdekt als je er de tijd voor neemt deel ik zo graag op mijn blog. In deze rubriek ga ik op zoek naar verhalen van andere reizigers, omdat ik erg nieuwsgierig ben waar en hoe zij die bijzondere ervaringen opdoen.

Het spits wordt afgebeten door Piet, een geweldige fotograaf en backpacker met dezelfde reisstijl als wij. Langzaam aan een land verkennen en de plekken opzoekend waar het lokale leven zich afspeelt, mee gaan in kansen die zicht voordoen. Ik volg Piet al een hele tijd op zijn geweldige Instagram account en vind hem de stoerste 60-er die ik ken! Piet werd uitgenodigd voor een bruiloft op Flores en deelt in deze eerste “inside – out” zijn ervaringen.

Mijn naam is Piet

Hoewel inmiddels de 60 gepasseerd ben ik nog steeds een gepassioneerd backpacker. Genietend van avontuur, genietend van cultuur en echt waar, ook wel eens genietend van zee, strand, en zon. Door de jaren heen heb ik veel verre reizen gemaakt. Altijd op zoek naar nieuwe landen, of nieuwe plaatsen in landen waar ik al eens eerder was.

Indonesië is zo’n land waar ik diverse malen door ben gereisd. Meerdere eilanden heb ik bezocht en veel plaatsen gezien, waar de meeste backpackers niet of hooguit zelden heen gaan. In 1990 had ik al eens het plan om naar Timor te gaan en van daaruit andere eilanden te bezoeken. Echter pas in 2013 kwam het er eindelijk van. Vliegen via Kuala Lumpur, naar Bali en vandaar door naar Timor. Het eiland verkennen in een kleine week en dan door naar Lembata om daar de voor mij magische plek (vanwege de walvisvangers) Lamalera te bezoeken. Vervolgens met de boot naar Flores. Waar ik inmiddels voor de 3de keer was en deze keer het eiland van oost naar west zou doorkruisen. Via Moni, waar ik de Keli Mutu bezocht, belandde ik met een afdaling te voet in Bajawa. Gelegen onder de prachtige vulkaan, de Gunung Inerie.

De Gunung Inerie vulkaan op FloresDe Gunung Inerie vulkaan op Flores

Lokale ontmoetingen op Flores

In Bajawa slaap ik in een guesthouse met alleen Indonesiërs en tref daar bij toeval een lokale gids, die trips organiseert naar dorpen met traditionele huizen. Ik wil zelf niet naar één van de bekende plekken dus besluit ik uiteindelijk een hike te maken van 2 dagen, met een overnachting in een hutje van locals in het dorpje Belaraghi. Een dorpje zonder toeristen, traditionele huizen aan weerszijden van een brede doorgang. Waar ik ook nog een uurtje in een tuintje werk, om pepers te plukken. Na afloop van de trekking en de overnachting in het dorp word ik door mijn gids uitgenodigd om bij hem thuis te komen eten. Aldaar, gezeten op een heel laag krukje, rondom een vuur, vraagt een vriend van de gids mij of ik zin heb om de bruiloft van zijn broer bij te wonen. Geen seconde later is het “ja graag” al uit mijn mond. Waarop de vrouw van de gids meteen zegt dat ik ook maar bij hen moet overnachten. Vanaf het huis van de gids naar Bajawa terug achter op de motorbike. Mijn rugzak inpakken, slapen, en de volgende morgen word ik opnieuw opgehaald. De dag kan ik in het dorpje doorbrengen. Ook dit dorpje is redelijk traditioneel, echter wel met wat meer stenen huisjes.

Dorp van de bruiloft op Flores

Eerste avond van de bruiloft op Flores

Vroeg in de avond is er een bijeenkomst van de familie van de bruidegom. De vloer is bedekt met matten, vrouwen aan één kant, mannen aan de andere kant. Kannen met palmwijn in het midden. Genoeg bekers zijn er niet, dus worden de bekers regelmatig bijgevuld en doorgegeven. En mijn deel van de palmwijn is rijkelijk. Gezeten tussen de broer en de vader krijg ik ook meer dan genoeg eten voorgeschoteld. Na de maaltijd volgt het officiële gedeelte. Hoewel ik er niets van kan begrijpen hoor ik later dat hier een deel van het programma voor de dagen erna doorgenomen wordt.

Na afloop ga ik met mijn gids naar een feest van de dorpsschool. Ten behoeve van de school wordt er geld ingezameld. Bier wordt voor de dubbele prijs verkocht en de opbrengst komt ten goede aan het schooltje. Als wij aankomen is het bier al bijna op, dus wordt mij opnieuw palmwijn aangeboden. De dorpsjeugd danst gezellig rond. Zittend aan een tafel bekijk ik het hele gebeuren. En ineens word ik door een jongedame de dansvloer opgetrokken waarna ik binnen enkele minuten veel meisjes en jongens om mij heen heb staan te springen. Met een grote grijns op mijn gezicht doe ik verder vrolijk mee terwijl ik met mijn lengte boven bijna iedereen uitsteek.

Familiebijeenkomst bruiloft FloresDe familiebijeenkomst die vooraf ging aan het dorpsfeest

Tweede dag: naar het dorp van de bruid

De dag erna kijk ik nog even rond in het dorpje en vervolgens gaan we met velen met een vrachtwagentje en met motorbikes naar een ander dorp, waar de bruid woonachtig is. In het dorpje worden eerst de stoelen en een muziekinstallatie uitgepakt. Mijn rugzak wordt een huisje binnengebracht. Met een gordijn wordt er een kamertje voor mij gemaakt. Daarna loop ik wat rond in dit dorpje en ga tegen de avond weer naar het huisje waar ik “woon” voor een mandie.

Wanneer het bijna donker is zijn de vrouwen bezig de maaltijd voor te bereiden. Buiten zittend, in het licht van olielamp. Op een plekje, lager dan het huis gelegen, scharrelen er varkens rond. Ik zit op een stoel buiten, met wederom een beker palmwijn. Ineens hoor ik een vreselijk gekrijs en even later ben ik er getuige van hoe er een varken doodgemaakt wordt. Gelukkig weten de mensen hoe ze dit aan moeten pakken en is het snel gebeurd met het arme beest. Het slachten gebeurt ook buiten, bij een groot vuur, waar eerst de haren van het varken er afgebrand worden. Daarna wordt het hart eruit gesneden en aan de dorpsoudste gegeven. Vervolgens gaan we allemaal naar binnen. In een grote kamer met alleen mannen zittend op de vloer. Een zeer rijkelijke rijstmaaltijd en overvloedig veel palmwijn is mijn deel. De maaltijd wordt opgediend door vrouwen. Hoewel ik slechts zeer basic Bahasa spreek sta ik volop in de belangstelling. Met gelukkig mijn gids en een andere broer van de bruidegom die veel voor mij vertalen. Een middag en avond waar ik vol verbazing heb gekeken naar het dorpsleven.

Palmwijn drinken FloresDe palmwijn ontbreekt zeker niet deze dagen

Kerkdienst en de start van het feest

De volgende dag begint druk, met iedereen in de weer om er goed uit te zien. Al snel gaat het daarna in een colonne naar het kerkje, net buiten het dorp. Mijn gids heeft de camera en maakt de meeste foto’s en ik kan het hele gebeuren goed in mij opnemen. Flores is overwegend katholiek, hoewel de voorouderverering nog veel voorkomt. Het kleine stenen kerkje is van binnen redelijk kaal en niet zoals veel katholieke kerken vol overdaad. De dienst is nog echt traditioneel. Na de huwelijksinzegening van het paar en wanneer de dienst bijna ten einde is, gaan de mensen te communie. Zelf ben ik katholiek opgevoed en wanneer iedereen te communie gaat, doe ik dat ook. Met veel glimlachende gezichten word ik aangekeken. Buiten de kerk wordt het paar opgewacht en gefeliciteerd.

Vervolgens lopen we naar de plaats waar de festiviteiten plaats vinden. Er wordt muziek gedraaid en we zitten op stoelen, waar morgen de gasten zullen plaatsnemen. Door de families wordt er al een dansje gemaakt op de muziek. En ja, ook ik moet er aan geloven. Kleine pasjes, uitgevoerd op een speciale manier met wiegende bewegingen, vooruit en achteruit. En aangezien dansen hongerig maakt is er dan een maaltijd. En jawel, opnieuw is er palmwijn om de dorst te lessen. Na de maaltijd gaat iedereen het dorp in. Samen met de gids word ik uitgenodigd bij een familie. Op de verhoging bij een hutje zitten we in de schaduw. Er wordt gepraat, gelachen en gedronken. En opnieuw is er eten. Het is duidelijk feest. Ook ik eet weer iets, hoewel ik gewoon vol zit. Na een uurtje gaan we naar het huisje waar ik overnacht. Tijd voor een middagslaapje.

Dans na kerkdienst bruiloft FloresNa de kerkdienst wordt een eerste dansje gewaagd

Het grote huwelijksfeest

Laat in de middag zit ik buiten met diverse mensen. Net even uit het laagstaande zonnetje. En we zien steeds mensen het dorp in komen rijden, of lopen. Allemaal zo net mogelijk gekleed.

Het is duidelijk dat het grote huwelijksfeest gaat beginnen. Gelukkig heb ik nog iets schoons om aan te trekken en ook wij lopen naar de plaats waar het feest zal worden gehouden. Het bruidspaar zit op een verhoging. Er staat inmiddels al een rij mensen om hen te feliciteren. De meeste cadeaus bestaan uit enveloppe met inhoud. Ook ik feliciteer het bruidspaar en geef een enveloppe met geld. Aangezien ik als een lid van de familie meegekomen ben mag ik plaatsnemen op één van de stoelen die vooraan staan. Het is echt enorm druk. Er staat een gigantische tafel met eten en om de beurt mag iedereen een bord eten halen. De avond verloopt verder grotendeels als veel bruiloften in Nederland. Er worden stukjes opgevoerd en er wordt gedanst. En ook weer veel gedanst in de ietwat huppelende stijl waarop ik eerder danste. Op sommige momenten wordt de dansvloer in beslag genomen door de jeugd met meer moderne, Westerse dansen. Hoewel ook op die momenten de jongeren vaak weer terugvallen in de traditionele dans. Dansend maar ook rondlopend, rondkijkend breng ik de avond door. Steeds weer word ik opgezocht door de paar mensen die een beetje de Engelse taal machtig zijn. Na middernacht is het grote feest afgelopen. Het wordt geleidelijk rustig en een uur later is het doodstil en ligt iedereen plat.

Bruiloft op FloresDe eigenlijke bruiloft op Flores

De volgende morgen, na een klein ontbijt, word ik met mijn rugzak naar de grote weg gebracht. Uiteraard gaat hier een zeer uitgebreid afscheid aan vooraf met veel mensen die ik heb leren kennen. Aan de weg neem ik de bus naar Ruteng. Waar ik nog de stervormige rijstvelden bezoek. Ik heb geen zin meer mm meer plekken te bezoeken. Mijn hoofd zit zo vol van de belevenissen van de afgelopen dagen dat ik alleen nog kan denken aan relaxen, snorkelen en zwemmen bij Labuanbajo. De hele ervaring, de spontaniteit waarmee alles ging, de gastvrijheid heeft mij heel blij gemaakt. Dit alles heeft grote indruk op mij achtergelaten en maakt dit tevens een van de mooiste belevenissen die ik ooit tijdens een reis heb meegemaakt. Om dit soort grote of kleinere belevenissen mee te maken zoek ik graag het onbekende op. En natuurlijk zijn er veel plekken met toeristen waar je enorm genieten kan. Maar deze belevenis is onbetaalbaar en mooier dan het mooiste strand voor mij.

Dank je wel Piet, voor dit mooie verhaal over deze bruiloft op Flores! Heb jij ook een uniek verhaal te vertellen? Dan hoor ik graag van je, onder dit bericht of via de mail.

Category: IndonesiëInside - outRondreizenVerre Reizen

Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


22 comments

  1. Wat een bijzonder iets om mee te maken. Vind het altijd mooi dat bruiloften meerdere dagen duren. Hier in Nederland is het vaak maar een. Daar word heel mooi stil gestaan bij een mooi moment in iemands leven. Je schrijft ook op een manier waarop je mensen goed mee in het verhaal neemt. Heel tof!

  2. Wat een mooi verhaal Piet. Dat is het leuke van heel veel bestemmingen en zeker van Azië. De mensen zijn zo gastvrij en open. Wij werden al 2 keer uitgenodigd om bij een crematie te zijn. Een keer op Bali en een keer op Sri Lanka. Het voelt eerst een beetje gek, maar het is zo bijzonder om mee te maken. De krenten in de pap.

  3. Wat een mooi verhaal. Dit zijn de belevenissen die een reis van geweldig naar fantastisch maken. Eigenlijk heel bijzonder, niet veel “toeristen” zullen de kans krijgen om zo’n traditionele bruiloft van dichtbij mee te maken. Heel gaaf!

  4. Wat een ontzettend leuk verhaal! Dit geeft maar weer aan dat als je dingen gewoon laat gebeuren en niet te veel planned er hele mooie ontmoetingen kunnen ontstaan. Piet ik vind je echt een geweldige schrijver en avonturier! Reiziger in hart en nieren! Inspirend!
    Leuk dat je Piet een podium hebt gegeven op jou site! Hiermee maak je het verschil!
    Succes alletwee en ik volg jullie ook op Insragram! Liefs Wendy de Boer

  5. Dank je wel Yvonne dat je mij hiervoor gevraagd hebt! En voor mij kan jouw nieuwe rubriek niet meer stuk! Ik vond het leuk dit verhaal met iedereen te delen.
    En bedankt iedereen voor de lieve en leuke reacties.

  6. Ik heb dit met zoveel plezier gelezen, wat een ervaring en wat een mooi verhaal! Ik kende Piet ook al van IG, hij heeft inderdaad prachtige foto’s en altijd mooie verhalen! Genieten 🙂

  7. Wat een ervaring, ik heb het met plezier zitten lezen. Piet is inderdaad een geweldige reiziger én een voorbeeld dat er dus echt geen eindtijd aan het backpacken en avontuurlijk op reis gaan zit 🙂

  8. Wat een bijzondere ervaring. Leuk om zo even te mogen meegenieten. Ik ken nog wel iemand die half in Turkije woont en daar het lokale leven goed kent dus laat maar weten als je nog iemand nodig hebt

  9. Wat een leuke nieuwe rubriek! Fijn om zo rustig te kunnen reizen dat je echt de tijd kunt nemen om het dagelijks leven te leren kennen. En Piet, zo te lezen is zo’n Indonesische bruiloft echt een bijzondere ervaring!

    1. Zelf probeer ik daar ook altijd tijd voor te “maken”, door minder bestemmingen in een reis te doen.. ik geniet zo meer van een land dan wanneer we “haast” hebben.

  10. Ik hoef niet mee te doen aan je serie hoor, maar toevallig maakte ik 3 dagen geleden op Ibiza een Spaanse begrafenis mee en vond dat ook wel bijzonder. Het was op een heel magische plek bij een kerk op een berg en het geheel deed bijna filmisch aan. Ik durfde bijna geen foto’s te maken maar heb er toch een paar gemaakt.